Ο κομήτης ISON, αποκαλούμενος ως ο κομήτης του αιώνα, είχε ανακαλυφθεί για πρώτη φορά το Σεπτέμβριο του 2012 από δύο Ρώσους ερασιτέχνες αστρονόμους, και πλησιάζει ολοταχώς τον Ήλιο, όπου πιστεύεται πως είναι το πρώτο του πέρασμα από αυτόν. Οι επιστήμονες κάνουνε τα αδύνατα δυνατά για να τον παρατηρούν, ενώ το πέρασμά του το Σεπτέμβριο από τον Άρη να υπήρξε πρόκληση για τις διαστημικές αποστολές που βρίσκονταν εκεί.
Εξαιτίας της κίνησης και της θέσης που έχει η Γη, ο κομήτης θα είναι ορατός στον ουρανό της μετά το πολύ κοντινό πέρασμά του από τον Ήλιο, στις 28 Νοεμβρίου. Ο ISOΝ, στο περιήλιο, που είναι η πιο κοντινή απόσταση που θα βρεθεί στον Ήλιο, θα βρίσκεται μόλις 1.2 εκατομμύρια χιλιόμετρα από την επιφάνεια του αστεριού.
Οι ακραίες θερμοκρασίες που θα επικρατούν εκεί, που θα αγγίζουν τους 3.000 βαθμούς Κελσίου, αλλά και οι βαρυτικές πιέσεις, αποτελούν τεράστιο κίνδυνο για τους κομήτες, που αποτελούνται από πάγο και σκόνη.
Σύμφωνα με αναλύσεις των αστρονόμων για το συγκεκριμένο περιήλιο, κομήτες που η κεφαλή τους έχει διάμετρο μικρότερη από 200 μέτρα είναι καταδικασμένοι να αποσυντεθούν. Όμως ο ISON, φαίνεται πως κάλλιστα μπορεί να τη βγάλει καθαρή καθώς έχει διάμετρο κεφαλής που κυμαίνεται από 500 μέχρι 2.000 μέτρα.
Εάν όλα εξελιχθούν σύμφωνα με αυτά τα σκεπτικά, ήδη από τις πρώτες νύχτες του Δεκεμβρίου οι κάτοικοι της Γης θα βιώνουν ένα φανταστικό θέαμα στον νυχτιάτικο ουρανό διότι ο κομήτης θα είναι ένα από τα πιο φωτεινά αντικείμενα με μια ουρά δεκάδων χιλιάδων χιλιομέτρων!
Ο Kepler 7-b έχει μέγεθος διπλάσιο από αυτό του Δια αλλά την μισή μάζα. Οπως φαίνεται και στην εικόνα στον μισό πλανήτη υπάρχουν πυκνές νεφώσεις ενώ ο άλλος μισός είναι «πεντακάθαρος». Credit: NASA/JPL-Caltech/MIT
Διεθνής ομάδα επιστημόνων κατάφερε με τη βοήθεια δύο διαστημικών τηλεσκοπίων να μελετήσει την ατμόσφαιρα ενός εξωπλανήτη και ειδικότερα τη συγκέντρωση νεφών σε αυτόν. Οι ερευνητές έφτιαξαν μάλιστα ένα χάρτη των νεφώσεων στον πλανήτη που είναι και ο πρώτος τέτοιος χάρτης που δημιουργείται για πλανήτη που βρίσκεται έξω από το ηλιακό μας σύστημα. Πλανήτης διπλής …όψεως
Ερευνητική ομάδα από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Ελβετία και το Βέλγιο με επικεφαλής επιστήμονες του ΜΙΤ χρησιμοποίησαν τα τηλεσκόπια Kepler και Spitzer για να μελετήσουν τον πλανήτη Kepler-7b. Ο πλανήτης βρίσκεται σε απόσταση 1000-1400 ετών φωτός από τη Γη και ανήκει σε μια κατηγορία που οι ειδικοί ονομάζουν «Καυτός Δίας». Είναι δηλαδή γίγαντες αερίου που βρίσκονται κοντά στο μητρικό τους άστρο και για αυτό έχουν πολύ αυξημένες θερμοκρασίες. Ο Kepler-7b είναι σχεδόν διπλάσιος σε μέγεθος από τον Δία αλλά έχει μικρότερη μάζα από αυτόν.
Οι ερευνητές κατάφεραν να διακρίνουν τις νεφώσεις που σχηματίζονται στον πλανήτη και να δημιουργήσουν ένα χάρτη ο οποίος είναι και ο πρώτος του είδους για πλανήτη που βρίσκεται έξω από το ηλιακό μας σύστημα. Το πιο ενδιαφέρον όσο και εντυπωσιακό χαρακτηριστικό που προκύπτει από τον χάρτη είναι ότι ο μισός Kepler-7b είναι καλυμμένος από πυκνές νεφώσεις ενώ ο άλλος μισός δεν έχει καθόλου νέφη.
Τα εργαλεία και οι τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτή την έρευνα αναμένεται να χρησιμοποιηθούν σε επόμενες όπου θα γίνει προσπάθεια να μελετηθούν πλανήτες με μέγεθος, σύνθεση και συνθήκες κοντινές με εκείνες της Γης. Τα ευρήματα της μελέτης του Kepler-7b δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «Astrophysical Journal». Βήμα Science
Πρώτη Οκτωβρίου, σήμερα. Πρώτη μέρα του τελευταίου τριμήνου του 2013 – πότε πέρασε κι αυτός ο χρόνος – και ο καιρός καλωσόρισε τον δεύτερο μήνα του φθινοπώρου με τα πρωτοβρόχια. Το παραδέχομαι. Δεν συμπαθώ ιδιαίτερα τη βροχή, αν και μπορώ να καταλάβω τον λόγο που κάποιοι φτάνουν στο σημείο να την λατρεύουν. Έχει μια γλυκιά μελαγχολία που ντύνει όμορφα συγκεκριμένες στιγμές και διαθέσεις. Εγώ, πάντως, προτιμώ αυτό που ακολουθεί. Το ουράνιο τόξο!
Οι άνθρωποι μαγεύονται από τη μυστηριώδη ομορφιά του εδώ και αιώνες, αναζητώντας απαντήσεις γύρω από το φαινόμενο – τα υπέροχα χρώματα που χαράζουν τον ουρανό, μετά τη βροχή, την καταιγίδα, τις αστραπές. Σε πολλές κουλτούρες, μύθοι και θρύλοι συνοδεύουν την εμφάνισή του και αμέτρητα έργα τέχνης, μουσική και ποίηση εμπνεύστηκαν και εμπνέονται, ακόμα, από την, σχεδόν, απατηλή του εικόνα.
Στους καταρράκτες της Βικτωρίας, στη Ζιμπάμπουε, ο σχηματισμός ενός ουράνιου τόξου, πολλαπλασιάζει την ομορφιά του φυσικού τοπίου (φωτο: hdwpapers.com)
Πανέμορφα και σχετικά, σπάνια, τα ουράνια τόξα εξιτάρουν τους ανθρώπους, οι οποίοι έλκονται από την υπόσχεση που αφήνουν, για ένα λαμπρότερο μέλλον, ζωηρό και γεμάτο ζωντάνια. Από την πολύχρωμη χαραμάδα φωτός, στον μουντό ουρανό. Και το γεγονός ότι είναι υπαρκτά, αλλά τα βλέπουμε σε απόσταση, σαν μακρινές οπτασίες, συμβάλλει στην ταύτισή τους με την ελπίδα και την πίστη, για καλύτερες μέρες.
Σαν από το πουθενά, η άκρη ενός ουράνιου τόξου, ξεπροβάλει μέσα από τα σύννεφα. Τέτοια φαινόμενα συνέδεσαν τα ουράνια τόξα με το μήνυμα της ελπίδας. (φωτο: xaxor.com)
Επιστημονικά (και κυνικά) μιλώντας, ένα ουράνιο τόξο είναι ένα τόξο (τι σας είπα τώρα, ε;) αρκετών διαφορετικών χρωμάτων, που φαίνεται στη βροχή ή την υγρασία, απέναντι από τον ήλιο και έχει ως κέντρο την σκιά του κεφαλιού του εκάστοτε παρατηρητή. Οπτικά, τα ουράνια τόξα είναι παραμορφωμένες εικόνες του ήλιου, που προκαλούνται από την αντανάκλαση και διάθλαση φωτός, μέσα από σταγόνες της βροχής. Αλλά υπάρχουν πολλά περισσότερα και συναρπαστικά πράγματα γύρω από το “επτάχρωμο μονοπάτι της Ίριδας”.
Ας δούμε επτά από αυτά, προς τιμήν των επτά χρωμάτων που διακρίνουμε, συνήθως, σε ένα ουράνιο τόξο.
1. Τα ουράνια τόξα σπάνια φαίνονται το μεσημέρι, αλλά μπορούμε να φτιάξουμε ένα
Ουράνιο τόξο D.Ι.Υ. (φωτο: innerchildfun.com)
Είναι αλήθεια ότι τα ουράνια τόξα είναι πιο κοινά τα πρωινά και τα βράδια. Για να σχηματίσει ένα ουράνιο τόξο, το φως του ήλιου χρειάζεται να χτυπήσει μία σταγόνα βροχής σε γωνία, περίπου, 42 μοιρών. Κάτι τέτοιο είναι, σχεδόν, απίθανο να γίνει αν ο ήλιος είναι πολύ ψηλά στον ουρανό. Μπορούμε, ωστόσο, να δημιουργήσουμε ένα, στην αυλή του σπιτιού μας. Αρκεί να έχουμε ένα λάστιχο ποτίσματος, να γυρίσουμε την πλάτη μας ακριβώς απέναντι στον ήλιο (θα το καταλάβουμε όταν η σκιά μας είναι μπροστά μας, ευθυγραμμισμένη με το σώμα μας) και να ραντίσουμε νερό, σε γωνία περίπου 40 μοιρών από τη σκιά του κεφαλιού μας. Βουαλά!
2. Τα ουράνια τόξα μπορούν να εμφανιστούν και βράδυ
To νυχτερινό ουράνιο τόξο σχηματίζεται από το φως που αντανακλά το φεγγάρι και είναι ιδιαίτερα σπάνιο (φωτο: realitypod.com)
Το ουράνιο τόξο είναι, ουσιαστικά, φως. Και μπορεί τις νύχτες το φως να είναι λιγότερο, αλλά υπάρχουν και εκείνα τα βράδια που ο λαός μας έχει χαρακτηρίσει φεγγαρόλουστα. Και όχι τυχαία. Το φως από το φεγγάρι και τα άστρα είναι αρκετό, για να στολιστεί ένας υγρός, νυχτερινός ουρανός με το υπέροχο θέαμα ενός ουράνιου τόξου. Ουράνια τόξα μπορούν να θαυμάσουν ορισμένοι τυχεροί και στο σπρέι που σηκώνει ένας καταρράκτης. Αυτό θα πει, φυσική ομορφιά επί δύο.
3. Δύο άνθρωποι δεν βλέπουν ποτέ το ίδιο ουράνιο τόξο – Ούτε καν δύο μάτια
Ποιος μπορεί να αρνηθεί τη μαγεία γύρω από τον σχηματισμό - εδώ, στη Utah - ενός ουράνιου τόξου; (φωτο: city-data.com)
Το φως που βλέπουμε εμείς να αναπηδά μέσα από τις σταγόνες, σχηματίζοντας το ουράνιο τόξο στον ορίζοντα, ο φίλος ή η φίλη που στέκεται ακριβώς δίπλα μας, το βλέπει υπό διαφορετική οπτική γωνία και άρα, βλέπει, ουσιαστικά, ένα διαφορετικό ουράνιο τόξο. Πρόκειται για τόξο κύκλου, του οποίου το κέντρο είναι στη νοητή γραμμή από τον ήλιο μέχρι το μάτι του εκάστοτε παρατηρητή. Ένα-δύο εκατοστά κάνουν τη διαφορά και έτσι, ούτε τα δύο μας μάτια δεν βλέπουν το ίδιο θέαμα. Την επόμενη φορά που θα κοιτάζετε ένα ουράνιο τόξο, καλύψτε εναλλάξ τα δύο σας μάτια και θα μας θυμηθείτε.
4. Δεν μπορούμε να φτάσουμε στο τέλος ενός ουράνιου τόξου
Το τέλος του ουράνιου τόξου δεν κρύβει, δυστυχώς, κανένα θησαυρό, αλλά πρόκειται για ένα υπέροχο θέαμα (φωτο: 1ms.net)
Πάνε οι ελπίδες μας για την χύτρα με τα χρυσά νομίσματα που φυλάνε τα ξωτικά, στο τέλος κάθε ουράνιου τόξου. Μάταια ήταν τα κυνήγια θησαυρού που οργάνωσα μικρός. Το φως σχηματίζει ουράνιο τόξο, σε συγκεκριμένη απόσταση και γωνία από τον παρατηρητή. Έτσι, τα ουράνια τόξα φαίνονται να μετακινούνται, καθώς μετακινούμαστε κι εμείς, ώστε η απόσταση μεταξύ μας να παραμένει (φαινομενικά, αφού το ουράνιο τόξο δεν είναι, στην πραγματικότητα, αντικείμενο) αναλλοίωτη.
5. Δεν βλέπουμε όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου
Κυκλικό ουράνιο τόξο στην Μπογκοτά, πρωτεύουσα της Κολομβίας (φωτο: driftwoodstories.wordpress.com)
Έχουμε μάθει τα επτά χρώματα του ουράνιου τόξου: Κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο, πράσινο, μπλε, ιώδες και βιολετί. Κι όμως, δεν είναι μόνο αυτά. Δεν είναι μυστικό ότι το άσπρο φως, όπως έχει αποδείξει ο Ισαάκ Νεύτων, μπορεί να διασπαστεί σε όλα τα γνωστά χρώματα, διασπειρόμενο μέσα από πρίσμα. Και το φως του ήλιου είναι λευκό φως. Άρα, όταν διαθλάται μέσα από τα σταγονίδια στην ατμόσφαιρα, διασπάται σε όλο το φάσμα του, ακόμα και σε χρώματα μη ορατά στο ανθρώπινο μάτι. Απλά, κάθε χρώμα, διαθλάται υπό διαφορετική γωνία (γεγονός που εξηγεί και το τοξοειδές σχήμα του φαινομένου), με αποτέλεσμα να βλέπουμε συγκεκριμένα χρώματα, πιο καθαρά.
6. Διπλά, τριπλά, ακόμα και τετραπλά ουράνια τόξα μπορούν να εμφανιστούν
Ένα πανέμορφο διπλό ουράνιο τόξο, στο Galway Bay, στην Ιρλανδία (φωτο: lodosees.tumblr.com)
Περισσότερα από ένα ουράνιο τόξο μπορούν να παρατηρηθούν ταυτόχρονα, όταν το φως αντανακλάται μέσα σε μία σταγόνα νερό και χωρίζεται στα συστατικά του χρώματα. Τα διπλά ουράνια τόξα εμφανίζονται όταν η παραπάνω διαδικασία συμβεί μέσα στη σταγόνα δύο φορές, τα τριπλά όταν συμβεί τρεις φορές και (καλά το καταλάβατε) τα τετραπλά όταν συμβεί τέσσερις. Σύμφωνα με μελέτη του 2011, οι ιδανικές συνθήκες για να δει κανείς το πραγματικά σπάνιο φαινόμενο τετραπλού ουράνιου τόξου είναι είτε το μέγεθος των σταγόνων στην ατμόσφαιρα να είναι όσο το δυνατόν πιο ομοιόμορφο είτε να βρέχει καταρρακτωδώς.
7. Μπορούμε να δούμε ένα ουράνιο τόξο να σχηματίζει ολόκληρο κύκλο
Αν κοιτάζεις έξω από το παράθυρο ενός αεροπλάνου, μπορεί να είσαι ένας από τους τυχερούς που θα έχει να λέει ότι είδε ένα ολοστρόγγυλο ουράνιο τόξο, όπως το παραπάνω (φωτο: reddit.com/credit: jlansey)
Ελάχιστοι είναι οι προνομιούχοι που θα το πετύχουν στη ζωή τους, αλλά είναι αλήθεια ότι είναι πιθανό. Είπαμε και προηγουμένως ότι τα ουράνια τόξα είναι τόξα ενός κύκλου, τα οποία διακόπτονται, απλά, από το έδαφος. Από τη σωστή οπτική γωνία, όμως, μπορούμε να θαυμάσουμε ολόκληρο τον πολύχρωμο κύκλο, αντί για ένα μέρος του. Πώς θα πετύχουμε τη σωστή γωνία; Είτε αγναντεύοντας από την κορυφή ενός ψηλού βουνού είτε κοιτάζοντας από το παράθυρο ενός αεροπλάνου. Καλή μας τύχη!
Μια ακόμη εντυπωσιακή ανακάλυψη έκανε το διαστημικό σκάφος Cassini που τα τελευταία εννέα χρόνια εξερευνά τον Κρόνο και τα δεκάδες φεγγάρια του. Τις περισσότερες παρατηρήσεις όλα αυτά τα χρόνια το Cassini τις έχει κάνει στον Τιτάνα, τον μεγαλύτερο δορυφόρο του Κρόνου. Σύμφωνα με τους ειδικούς ο Τιτάνας βρίσκεται σε μια κατάσταση παρόμοια με εκείνη της Γης στα πρώιμα στάδια της ύπαρξης της.
Το φασματόμετρο CIRS του Cassini ανίχνευσε προπυλένιο στα κατώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας του Τιτάνα. Το προπυλένιο είναι μια χημική ουσία που χρησιμοποιείται στην κατασκευή πλαστικών αντικειμένων καθημερινής χρήσης όπως τάπερ, προφυλακτήρες αυτοκινήτων κ.α. Η ανακάλυψη είναι σημαντική γιατί αυτή η οργανική ένωση ανιχνεύεται για πρώτη φορά έξω από τη Γη. Επιπλέον η παρουσία του προπυλένιου στον Τιτάνα αποκαλύπτει νέα δεδομένα για αυτόν ενώ παράλληλα φωτίζει ακόμη περισσότερο την (πιθανή) εξέλιξη της Γης.
Το «Lord Howe Island Stick Insect», γνωστό και ως «αστακός των δέντρων» λόγω του μεγάλου μεγέθους του, εθεωρείτο εξαφανισμένο για πάνω από 80 χρόνια, αλλά τελικά ανακαλύφθηκε και πάλι το 2001.
Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα εντυπωσιακό και ταυτόχρονα αποκρουστικό βίντεο από τον Rohan Cleave που εργάζεται στον ζωολογικό κήπο της Μελβούρνης, που καταγράφει για πρώτη φορά την διαδικασία εκκόλαψης του.
Οι πρώτοι σταθμοί φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων στη Σόφια θα είναι πραγματικότητα μέσα στις επόμενες εβδομάδες.
Η Βουλγαρία θέλει να αποκτήσει έρεισμα στη συγκεκριμένη βιομηχανία- εάν όχι στην κατασκευή ή συναρμολόγηση ηλεκτρικών αυτοκινήτων, τουλάχιστον στην κατασκευή τμημάτων αυτών, σημείωσε ο υπουργός Οικονομίας, Ενέργειας και Τουρισμού της Βουλγαρίας Τράιτσο Τράικοφ.
Η χώρα έχει, εξάλλου, παράδοση στην κατασκευή ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών στοιχείων για συμβατικά αυτοκίνητα, όπως σημείωσε ο ίδιος σήμερα κατά την απονομή των βραβείων σε μαθητικό διαγωνισμό σχεδιασμού ηλεκτρικών οχημάτων
"Η βουλγαρική κυβέρνηση προωθεί την ανάπτυξη βιομηχανιών που σχετίζονται με την κατασκευή ηλεκτρικών οχημάτων", τόνισε ο Βούλγαρος υπουργός.
Από την πλευρά της, η εκτελεστική διευθύντρια της "Full Charger Bulgaria" Βεσέλα Σαράνκοβα δήλωσε ότι η εταιρεία θα ξεκινήσει την κατασκευή σταθμών φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων από το κεντρικό τμήμα της Σόφιας και στη συνέχεια θα επεκταθεί κι εκτός αυτής.
Οι σταθμοί θα κατασκευαστούν δίπλα σε μεγάλα σούπερ μάρκετ ή χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων, προκειμένου, κατά κύριο λόγο, να εξυπηρετούνται οχήματα που κινούνται αποκλειστικά εντός του αστικού ιστού.
Ένας απρόσκλητος επισκέπτης βρέθηκε πολύ κοντά στη Γη το βράδυ της Τρίτης.
Πρόκειται για έναν αστεροειδή - με διάμετρο 10 μέτρα - ο οποίος γύρω στις 8 ώρα Ελλάδος ήταν μόλις 12.000 χιλιόμετρα πάνω από τις δυτικές ακτές της Αφρικής, σε απειροελάχιστη απόσταση από την επιφάνεια του πλανήτη.
Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι το αστρικό σώμα κινείται πιο χαμηλά από την τροχιά που έχουν οι δορυφόροι GPS. Η NASA ανακοίνωσε ότι ο αστεροειδής πέρασε τόσο κοντά από τον διεθνή διαστημικό σταθμό που οι έξι αστροναύτες υποχρεώθηκαν για 30 λεπτά να καταφύγουν στις ειδικές κάψουλες διαφυγής από τον σταθμό.
Mία νέα φυλή αυτοχθόνων εντοπίστηκε σε μία περιοχή του Αμαζονίου, στην κοιλάδα Ζαβάρι, στη βορειοδυτική Βραζιλία στα σύνορα με το Περού, όπως δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ένας εκπρόσωπος του Εθνικού ιδρύματος Ινδιάνων (Funai).
Η ύπαρξη αυτής της φυλής, η οποία μετρά περίπου 200 άτομα που δεν έχουν καμία επαφή με τον έξω κόσμο, είχε ανακαλυφθεί αρχικά μέσω δορυφορικών εικόνων και στη συνέχεια επιβεβαιώθηκε στη διάρκεια μίας πτήσης που πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο από μέλη του Funai, του μοναδικού φορέα που έχει άδεια να πλησιάζει αυτόχθονες.
Οι αρχές της Βραζιλίας απαγορεύουν στους Λευκούς την πρόσβαση στις περιοχές όπου βρίσκονται απομονωμένοι ιθαγενείς διότι οι τελευταίοι κινδυνεύουν να μολυνθούν από ασθένειες για τις οποίες δεν έχουν αναπτύξει αντισώματα.
Ο Φαμπρίτσιο Αμορίμ, υπεύθυνος του Funai για την κοιλάδα Ζαβάρι στα νοτιοδυτικά του κρατιδίου του Αμαζονίου, εξήγησε σε ανακοίνωσή του ότι αυτή η φυλή ενδέχεται να ανήκει στη γλωσσική κοινότητα Πάνο, που είναι κοινή σε αυτή την περιοχή όπου συγκεντρώνονται οι περισσότερες ομάδες απομονωμένων ιθαγενών στον Αμαζόνιο, αλλά και σε όλο τον κόσμο.
Σύμφωνα με τον Αμορίμ οι καλύβες και οι καλλιέργειες καλαμποκιού και μπανάνας που υπάρχουν στο ξέφωτο που δημιούργησαν οι αυτόχθονες φαίνεται να δημιουργήθηκαν πριν από λιγότερο από ένα χρόνο.
Οι αυτόχθονες της κοιλάδας Ζαβάρι απειλούνται από τις παράνομες δραστηριότητες των υλοτόμων, των χρυσοθήρων και των ψαράδων, αλλά και από τους εμπόρους ναρκωτικών στα σύνορα με το Περού.
Betelgeuse, το πιο λαμπρό αστέρι Οι επιστήμονες πιθανολογούν ότι ο Betelgeuse, ένας αστέρας 640 έτη φωτός μακριά από τη Γη, θα εκραγεί σύντομα. Ο Nikolai Chugai, επικεφαλής του τμήματος των μεταβλητών αστέρων του Ινστιτούτου της Αστρονομικής Φασματοσκοπίας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών συμμερίζεται τις απόψεις ενός άλλου ερευνητή, του Samir Shakhbaz, σχετικά με πιθανές απειλές και τις επιπτώσεις αυτού του αστέρα πάνω στη γη.
Δυο από τους πολλούς ερευνητές επιστήμονες που έχουν αφιερώσει όλη τους τη ζωή στην παρατήρηση και έρευνα των πλανητών. Η έκρηξη που οι επιστήμονες πιθανολογούν πως θα γίνει, θα είναι εξαιρετικά ισχυρή και θα γίνει αντιληπτή σε ολόκληρη τη Γη. Οι αστροφυσικοί επιδεικνύουν έντονο ενδιαφέρον για το γεγονός και βρίσκονται στην αναμονή αυτής της εξέλιξης. Το μέγεθός του είναι 26 φορές μεγαλύτερο του ηλίου και η φωτεινότητά του 100.000 φορές μεγαλύτερη. Ο Betelgeuse είναι ένας γιγάντιος αστέρας, έχει δέκα έως 15 φορές μεγαλύτερη μάζα από τον ήλιο και είναι κόκκινου χρώματος, κάτι που αποδεικνύει ότι διανύει το τέλος της ζωής του. Για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, ήταν μπλε, όπως ο Rigel (Beta Orionis). Σαν μπλε υπήρξε εδώ και δέκα εκατομμύρια χρόνια και έγινε κόκκινος τα τελευταία 100.000 χρόνια. Ο Betelgeuse στην πραγματικότητα είναι το πιο λαμπρό αστέρι στον αστερισμό του Ορίζοντα στον χειμερινό ουρανό. Το 1604, ο Kepler αναφέρθηκε στον τελευταίο που ήταν ορατός στον δικό μας γαλαξία. Ωστόσο, γνωρίζουμε την εμφάνιση και άλλου πλανήτη με το όνομα Cassiopeia που εμφανίστηκε 100 χρόνια μετά τον Kepler, αλλά για κάποιο λόγο δεν έγινε ορατός στην Ευρώπη. Κατά πάσα πιθανότητα η συντριβή του συνέβη φθινόπωρο ή χειμώνα, όταν ο ουρανός ήταν νεφελώδης. Όσο για τον Betelgeuse, οι αστροφυσικοί θα ήθελαν να παρακολουθήσουν να εκρήγνυται, κάτι που θα μπορούσε να συμβεί ανά πάσα στιγμή, χωρίς βεβαίως να γνωρίζουν, αν βρισκόμαστε στην αρχή, στη μέση ή στο τέλος αυτής της περιόδου.
Συνδέουν τον Betelgeuse με το... 2012!
Οι προβλέψεις περί πιθανής έκρηξης, συμπίπτουν με το έτος της Αποκάλυψης, μέσα στο 2012. Αυτό, δημιουργεί αυτομάτως, σενάρια: Θα μπορούσε η ενέργεια και τα σωματίδια που εκπέμπονται να δημιουργήσουν κίνδυνο για τη Γη; Θα πρέπει να φοβόμαστε κάποιος;
Ο Nikolai Chugai ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει τίποτα που να μας απειλεί!. Θα γίνει ορατή βέβαια μια δυνατή λάμψη, η οποία ίσως διαρκέσει για χρόνια. Αλλά ακόμα και η καλύτερη επίδοσή της, θα είναι περίπου τόσο φωτεινή όσο είναι το φεγγάρι. Θα είναι αρκετά φωτεινή ώστε να φωτίζει τον ουρανό τη νύχτα όπως ακριβώς συμβαίνει με το φεγγάρι. Όσον αφορά τις ακτίνες "γάμμα" ή τα σωματίδια υψηλής ενέργειας, δεν υπάρχει λόγος να μας ανησυχήσουν.
Τουλάχιστον πριν το κρουστικό κύμα φθάνει στη Γη και αυτό δεν θα συμβεί για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια θα επεκταθεί με ταχύτητα, αρκετά κατώτερη από την ταχύτητα του φωτός. Παίρνοντας την ταχύτητα του φωτός χρειάζεται τουλάχιστον 640 χρόνια για να φθάσει στη Γη και ταξιδεύοντας εκατό φορές πιο αργά, θα πάρει πολύ χρόνο για να μας φτάσει.
Ωστόσο πρόκειται περί ενός καταπληκτικού φαινομένου. Εκτός από τη γέννηση του σύμπαντος, η σύγκρουση αυτή θα είναι μία από τις ισχυρότερες εκρήξεις στο Σύμπαν, από την άποψη της δυναμικής της ενέργειας. Θα αναρωτηθεί πιθανόν κάποιος για τον μηχανισμό που κρύβεται. Όταν δημιουργήθηκε το Σύμπαν, αποτελείτο από δύο στοιχεία, το υδρογόνο και το Ίλιον. Υποβαλλόμενο σε θερμοπυρηνικές διεργασίες δημιουργήθηκαν και νέα στοιχεία. Όταν τα αστέρια εκρήγνυνται, πεθαίνουν, αλλά παράγουν αυτά τα νέα στοιχεία, λόγω της θερμοπυρηνικής σύντηξης, που συντελείται στο διάστημα.
Θεωρεία που αναμένεται να γίνει άλλη μια φορά στην ιστορία του Σύμπαντος πραγματικότητα, ώρα με την ώρα, όπως τουλάχιστον ισχυρίζονται οι επιστήμονες της Αστροφ
Αυτή η εικόνα της NASA προέρχεται από ένα animation που δείχνει πως οι καταιγίδες στη Γη μπορούν να δημιουργήσουν ακτίνες σωματιδίων αντιύλης και να τα εκσφενδονίσουν στο διάστημα Ένας αστροφυσικός της NASA και μία ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα βρήκαν δέσμες αντιύλης πάνω από καταιγίδες, χρησιμοποιώντας μία συσκευή παρακολούθησης από το διαστημικό παρατηρητήριο Fermi - ένα φαινόμενο που δεν είχε παρατηρηθεί ποτέ ξανά στο παρελθόν. Τα σήματα, που εντοπίστηκαν από τη συσκευή Gamma-Ray Burst Monitor (ή GBM), αποτελούν τα πρώτα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι καταιγίδες παράγουν δέσμες μορίων αντιύλης, σύμφωνα με τον Δρ. Michael Briggs, επικεφαλής ερευνητικό επιστήμονα της ομάδας Gamma-Ray Astronomy και του Κέντρου Διαστημικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα. Ο Briggs παρουσίασε τα ευρήματά του στο συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Ένωσης, που πραγματοποιήθηκε στο Σηάτλ. Το GBM σχεδιάστηκε για να παρακολουθεί τις εκρήξεις ακτινών-γάμμα. Πρόκειται για μακρινές εκρήξεις ή ενώσεις αστεριών, όπως εξηγεί ο Briggs. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα μόρια αντιύλης σχηματίστηκαν σε μία χερσαία λάμψη ακτινών-γάμμα (TGF) - ή μικρές, σφοδρές εκρήξεις ενεργητικής ακτινοβολίας, που εκσφενδονίστηκαν απευθείας προς τα πάνω από καταιγίδες. Οι χερσαίες λάμψεις ακτινών-γάμμα είναι μικρότερες από 1/1000 του δευτερολέπτου και τις περισσότερες φορές φαίνονται σαν ακτίνες-γάμμα. Ελάχιστες είναι αυτές που φαίνονται ως ηλεκτρόνια. «Και τώρα, με αυτή την ανακάλυψη, φαίνονται ως συνδυασμός ηλεκτρονίων και αντι-ηλεκτρονίων,» αναφέρει ο Briggs. Τα μόρια αυτά, όπως και οι αστραπές και οι κεραυνοί, είναι το αποτέλεσμα του διαχωρισμού των φορτίων στις καταιγίδες, όπου δημιουργούνται ισχυρά ηλεκτρικά πεδία. «Η ανακάλυψη δείχνει ότι οι καταιγίδες μπορούν να δημιουργήσουν ποζιτρόνια και να εκσφενδονίσουν δέσμες ηλεκτρονίων/ποζιτρονίων στο διάστημα,» προσθέτει ο Briggs. Οι επιστήμονες θα μπορούν πλέον να πραγματοποιήσουν περαιτέρω μετρήσεις αυτών των δεσμών για να κατανοήσουν καλύτερα τις χερσαίες λάμψεις ακτινών-γάμμα. Το πιο συγκλονιστικό αυτής της ανακάλυψης, σύμφωνα με τον Briggs, είναι «ο αριθμός των ποζιτρονίων που δημιουργούνται και φτάνουν στο διάστημα.» Εντούτοις, υπάρχουν ακόμα κάποια ερωτήματα που προβληματίζουν τους επιστήμονες: •Γιατί κάποιες καταιγίδες δημιουργούν χερσαίες λάμψεις ακτινών-γάμμα ενώ άλλες όχι; •Υπάρχει διαφορά στην αστραπή που σχετίζεται με τις χερσαίες λάμψεις ακτινών-γάμμα; •Τι είναι αυτό που ξεκινά μία χερσαία λάμψη ακτινών-γάμμα; Ο Briggs ελπίζει πως με τη βοήθεια του τηλεσκοπίου Fermi και του Gamma-Ray Burst Monitor, ο ίδιος και η ομάδα του θα μπορέσουν να βρουν στοιχεία για να δώσουν μία απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα. Σύμφωνα με τη NASA, οι χερσαίες λάμψεις ακτινών-γάμμα δημιουργούνται από τα ισχυρά ηλεκτρικά πεδία κοντά στην κορυφή των καταιγίδων. Υπό τις κατάλληλες συνθήκες, το πεδίο γίνεται τόσο ισχυρό που κατευθύνει προς τα πάνω ένα ρεύμα ηλεκτρονίων. Με ταχύτητες που φτάνουν σχεδόν αυτή του φωτός, τα υψηλής ενέργειας ηλεκτρόνια προκαλούν ακτίνες-γάμμα με το που απομακρύνονται από τα μόρια του αέρα. Συνήθως, αυτές οι ακτίνες-γάμμα εντοπίζονται ως χερσαίες λάμψεις ακτινών-γάμμα.
