Η ΓΙΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ

 

ΑΚΟΥ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ ....

Κάνατε μεγάλα σπίτια αλλά μικρότερες οικογένειες.

Πάτε στο φεγγάρι αλλά δεν πάτε στον γείτονα. 

Κατακτήσατε το διάστημα αλλά καταστρέφετε τη γη. 

Έχετε περισσότερες γνώσεις αλλά λιγότερη κρίση. 

Έχετε πολλά υπάρχοντα αλλά λιγότερες αξίες. 

Έχετε πλατύτερους δρόμους αλλά και στενότερα μυαλά. 

Έχετε περισσότερες ανέσεις αλλά λιγότερο χρόνο. 

Αγαπάτε σπάνια, ζηλεύετε και μισείτε συχνά. 

Έχετε τις βιτρίνες γεμάτες αλλά τις αποθήκες της ψυχής σας έρημες, άδειες.

ΔΩΣΑΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΖΩΗ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ.

ΖΕΙΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΕΤΕ Ή ΔΟΥΛΕΥΕΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΖΕΙΤΕ;;;;;

Αυτοί είσαστε σήμερα...

ΤΟ ΜΑΡΤΎΡΙΟ ΤΟΥ ΒΑΤΡΑΧΟΥ

 

"Στο δίδαγμα του Olivier Cler, ο βάτραχος στην κατσαρόλα συνήθιζε σιγά σιγά την υψηλή θερμοκρασία του νερού. Ο βάτραχος ξόδεψε ενέργεια για να προσαρμόσει το σώμα του και έπεισε τον εαυτό του ότι δεν πρέπει να αντιδράσει. 

Δεν του άρεσε αλλά ήταν οk. 

Μόλις το νερό άρχισε να βράζει όμως δεν ήταν καθόλου οk. Θα ήθελε να πηδήξει έξω από την κατσαρόλα, όμως δεν είχε άλλες δυνάμεις να αντιδράσει και να σωθεί.

Το ερώτημα είναι το εξής. Τι σκότωσε τον βάτραχο; 

Το ζεστό νερό; Ή η λάθος απόφαση για το πότε θα αντιδράσει;

Αν τον πετούσαν κατευθείαν σε καυτό νερό, θα αντιδρούσε και θα πηδούσε, σώζοντας έτσι τη ζωή του. Η σταδιακή αύξηση της θερμοκρασίας όμως, τον έπεισε ότι δεν είναι και κάτι σοβαρό, μπορεί να το ανεχτεί. 

Πέρασαν οι εποχές που οι ελευθερίες χάνονταν απότομα όπως γινόταν παλιά. Να είμαστε οι βάτραχοι που θα πηδήξουν έγκαιρα από την κατσαρόλα. Σιγοβράζουμε ήδη. Να πηδήξουμε. Το χρωστάμε στα παιδιά μας."

Ο ΦΟΒΟΣ

 

"Δεν ήταν ο Χίτλερ ή ο Χίμλερ που με απήγαγε, με χτύπησε και πυροβόλησε την οικογένεια μου. Ήταν ο τσαγκάρης, ο γαλατάς, ο γείτονας, που πήρε μια στολή και στην συνέχεια πίστεψε ότι είναι η κυρίαρχη φυλή."

(Κάρελ Στοικα, επιζών του Άουσβιτς)

Ένας διοικητής ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης είχε πει στη δίκη του ότι μπορούσε μέσα σε μια μέρα να "ξαποστείλει" έως και 10 χιλιάδες κρατούμενους με συνοδεία μόλις ενός φρουρού.

Όταν τον ρώτησε έκπληκτος ένας από τους δικαστές αν οι κρατούμενοι ήξεραν που πήγαιναν, ο ναζί απάντησε "και βέβαια ήξεραν, μιας και η λειτουργία των κρεματορίων είχε πνίξει το στρατόπεδο με μια μόνιμη αιθαλομίχλη που γέμιζε τα πάντα με τη μυρωδιά των πτωμάτων".

Η δήλωση αυτή προκάλεσε την εύλογη απορία ενός άλλου δικαστή που ρώτησε τον κατηγορούμενο: τί ήταν εκείνο που τους κρατούσε και δεν έπαιρναν το ρίσκο να επιτεθούν στους φρουρούς και να δραπετεύσουν;

Ο ναζί απάντησε με πολύ φυσιολογικό τρόπο ότι οι κρατούμενοι δεν είχαν κανενός είδους οργάνωση, αλληλεγγύη και συνοχή, δεν ενδιαφερόταν ο ένας για τον άλλο, ενώ "είχαμε" ανάμεσά τους κι εκείνους που τους έλεγαν διαρκώς ότι αν κάτσουν ήσυχα μπορεί και να γλυτώσουν, ότι ίσως να μην είναι στην επόμενη "φουρνιά".

Κι ο ναζί χαμογελώντας είπε στους έκπληκτους δικαστές του, ότι ακόμη και στην ουρά για τους θαλάμους αερίων, υπήρχαν πολλοί που πίστευαν ότι κάτι θα γίνει και τελικά θα επιβιώσουν.

Όσοι πιστεύουν ότι κάποιος άλλος θα επαναστατήσει και θα υπερασπιστεί τις ζωές τους για αυτούς, περιμένουν τον από μηχανής θεό, παραιτούνται με το "δε γίνεται τίποτε" ή προχωρούν ανενόχλητοι με το "δουλίτσα να υπάρχει" , το ίδιο τέλος θα βρουν.

 Αλεξάνδρα Ευταξοπούλου

Τους ήρωες δεν τους βρίσκεις ποτέ στο σκοτάδι (Αριστοφάνης, 445-386 π.Χ)

R.I.P😭😭😭🙏 

Αγαπητοί συμπατριώτες, 

Ο γιος μου, ο Albert Hovhannisyan, του οποίου η φωτογραφία έχει διαδοθεί σε όλο τον κόσμο αυτές τις μέρες, έγινε αγαπητή σε πολλούς από εσάς και έγινε αθάνατη. Ο πόνος για μένα και την οικογένειά μου είναι ανυπολόγιστος και βάθος. Δεν είχαμε πληροφορίες από αυτόν για μέρες, αλλά πολλοί από εσάς ήσασταν με την οικογένειά μας, στην παρουσία σας, στα λόγια σας, στις προσευχές σας, αλλά ... κάτι άλλο ήταν προκαθορισμένο. Μέσα από τα δάκρυα που πνίγουν το λαιμό μου, θέλω να ρωτήσω ότι σε όλες τις αναμνήσεις σας ο Άλμπερτ παραμένει για πάντα νέος, απείρως αισιόδοξος, εξαιρετικά πατριωτικός, που είχε μεγάλα όνειρα και πολλά να κάνει, του οποίου η μεγαλύτερη αγάπη ήταν η Πατρίδα. Η θλίψη μου είναι βαριά και μεγάλη, αλλά είμαι ακόμη πιο περήφανος που είμαι ο πατέρας ενός πατριωτικού Αρμένιου, ενός πραγματικού ήρωα σήμερα. Συνειδητοποιώ ότι ο Άλμπερτ μου δεν είναι μόνο ο Ήρωάς μου, είναι ο Ήρωας όλων μας, είναι το παράδειγμα του Αρρώνου ήρωα των σημερινών και των μελλοντικών γενεών, που ακολούθησε το μονοπάτι των ηρωικών προγόνων του και έγινε αθάνατος ... Δόξα στους ήρωές μας! 

Artak Hovhannisyan

Ο «αστακός των δέντρων» ανακαλύφθηκε ξανά μετά από 80 χρόνια [βίντεο]

Το «Lord Howe Island Stick Insect», γνωστό και ως «αστακός των δέντρων» λόγω του μεγάλου μεγέθους του, εθεωρείτο εξαφανισμένο για πάνω από 80 χρόνια, αλλά τελικά ανακαλύφθηκε και πάλι το 2001.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα εντυπωσιακό και ταυτόχρονα αποκρουστικό βίντεο από τον Rohan Cleave που εργάζεται στον ζωολογικό κήπο της Μελβούρνης, που καταγράφει για πρώτη φορά την διαδικασία εκκόλαψης του.

Lord Howe Island Stick Insect hatching from Zoos Victoria on Vimeo.

http://www.tsantiri.gr