ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ

Οι αρχαίοι Σπαρτιάτες εκπαιδεύονταν να έχουν δύο εαυτούς, δύο προσωπικότητες. Έναν εαυτό για την οικογένεια, την πατρίδα, τους αγαπημένους, τις πανανθρώπινες αξίες και έναν άλλον εαυτό για τον εχθρό που απειλούσε όλα αυτά που αγαπούσαν. Πριν μπουν στη μάχη άφηναν πίσω τον συμπονετικό γεμάτο αγάπη εαυτό και "φορούσαν" τον δεύτερο, τον άφοβο, τον αμείλικτο, γιατί ήξεραν ότι δεν μπορούσαν να νικήσουν τους βάρβαρους με τον πρώτο. Κι όπως λέει ένας φίλος, οι Έλληνες δεν έδιωξαν ποτέ κατακτητές με συλλογή υπογραφών 😎

Τροφή για σκέψη σε μια χώρα υπό κατοχή, μέρες πού 'ναι!❤️

Στις γιαγιάδες μας... Στις μανάδες μας... Στις ηρωΐδες γυναίκες

 Στη σάπια κοινωνία του σήμερα... 

ΒΑΣΙΛΗΣ ΟΡΦΑΝΟΣ

Ο Βασίλης Ορφανός γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1973 στην Αθήνα. Γρήγορα κατάλαβε ότι αυτό που τον γοήτευε πιο πολύ απ’ οτιδήποτε άλλο ήταν η αγωνιστική εμπλοκή με τις εκτός δρόμου μοτοσυκλέτες και οι συγκινήσεις που γεννούσε.

Συνειδητοποίησε αρκετά νωρίς τι ήθελε να κάνει στη ζωή του, έτσι μετά από 5 εγχώριους τίτλους ως πρωταθλητής Ελλάδος (1991, 1995,1996,1997,1998), δοκίμασε τις δυνάμεις του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Enduro όπου κατάφερε να διακριθεί τερματίζοντας 15ος το 1995 και 12ος το 1997. Ακολούθησε η πρώτη θέση σε αγώνα του πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος Enduro το 1998, καθώς ένα χάλκινο και ένα ασημένιο μετάλλιο στην “Ολυμπιάδα” του Enduro ISDE σε Πορτογαλία και Γαλλία αντίστοιχα.

 

Κορυφαία διάκριση στην καριέρα του, ο τερματισμός και η νίκη στη παρθενική του εμφάνιση στο DAKAR του 2003, στην κατηγορία των 400 cc, όπου για πρώτη φορά η Ελληνική Σημαία κυμάτισε στο βάθρο του δυσκολότερου αγώνα rally raid του κόσμου.

http://vorfanos.gr/about 

ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΟΥΣ ΜΗ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟΥΣ

Αν ήμουν πλήρως εμβολιασμένος, θα θαύμαζα τους ανεμβολίαστους που άντεξαν τη μεγαλύτερη πίεση που έχω δει ποτέ, μεταξύ άλλων από συντρόφους, γονείς, παιδιά, φίλους, συναδέλφους και γιατρούς. Άνθρωποι ικανοί για τέτοια προσωπικότητα, θάρρος και κριτική ικανότητα είναι αναμφίβολα τα καλύτερα της ανθρωπότητας. 

Είναι παντού, σε όλες τις ηλικίες, μορφωτικά επίπεδα, πολιτείες και ιδέες. Είναι ενός ιδιαίτερου είδους. είναι οι στρατιώτες που κάθε στρατός φωτός θέλει να έχει στις τάξεις του. Είναι οι γονείς που κάθε παιδί θέλει να έχει και τα παιδιά που κάθε γονιός ονειρεύεται να αποκτήσει. Είναι όντα πάνω από τον μέσο όρο των κοινωνιών τους, είναι η ουσία των ανθρώπων που έχουν χτίσει όλους τους πολιτισμούς και έχουν κατακτήσει ορίζοντες. 

Είναι εκεί, δίπλα σου, φαίνονται κανονικοί, αλλά είναι υπερήρωες. Έκαναν αυτό που οι άλλοι δεν μπορούσαν, ήταν το δέντρο που άντεξε στον τυφώνα των προσβολών, των διακρίσεων και του κοινωνικού αποκλεισμού. Και το έκαναν γιατί νόμιζαν ότι ήταν μόνοι και πίστευαν ότι ήταν οι μόνοι. Αποκλεισμένοι από τα τραπέζια των οικογενειών τους τα Χριστούγεννα, δεν έχουν ξαναδεί τίποτα τόσο σκληρό. 

Έχασαν τις δουλειές τους, άφησαν την καριέρα τους να βουλιάξει, ξέμειναν από λεφτά ... αλλά δεν τους ένοιαζε. Υπέστησαν αμέτρητες διακρίσεις, καταγγελίες, προδοσίες και ταπεινώσεις... αλλά συνέχισαν. Ποτέ άλλοτε στην ανθρωπότητα δεν υπήρξε τέτοιο «casting», τώρα ξέρουμε ποιοι είναι οι καλύτεροι στον πλανήτη Γη. Γυναίκες, άνδρες, γέροι, νέοι, πλούσιοι, φτωχοί, οποιασδήποτε φυλής ή θρησκείας, οι ανεμβολίαστοι, οι εκλεκτοί της αόρατης κιβωτού, οι μόνοι που κατάφεραν να αντισταθούν όταν όλα κατέρρευσαν.

Είσαι εσύ, πέρασες ένα αδιανόητο τεστ στο οποίο δεν μπόρεσαν να αντισταθούν πολλοί από τους πεζοναύτες, τους καταδρομείς, τους πράσινους μπερέδες, τους αστροναύτες και τις πιο σκληρές ιδιοφυΐες.

Είστε φτιαγμένοι από τους σπουδαιότερους που έζησαν ποτέ, αυτούς τους ήρωες που γεννήθηκαν ανάμεσα σε απλούς ανθρώπους που λάμπουν στο σκοτάδι.

ΟΙ ΑΝΕΜΒΟΛΙΑSOTOI

Ένα βαθύ άρθρο που αξίζει να διαβαστεί για για τον πραγματικό ρόλο των ανεμβολίαστων στην πανδημία:

«Ένα Άρθρο Γνώμης Από Έναν Εμβολιασμένο Αυστραλό Συγγραφέα» 

«Αν ο Κόβιντ ήταν πεδίο μάχης, θα ήταν ακόμα ζεστό από τα σώματα των ανεμβολίαστων. Ευτυχώς οι υποχρεωτικότητες υποχωρούν και οι δύο πλευρές του πολέμου επιστρέφουν παραπατώντας  στη νέα κανονικότητα.

 Οι ανεμβολίαστοι είναι οι ήρωες των δύο τελευταίων ετών, καθώς μας επέτρεψαν να έχουμε μια ομάδα ελέγχου στο μεγάλο πείραμα και να αναδείξουμε την αδυναμία των εμβολίων κατά του κόβιντ.

  Οι ανεμβολίαστοι φέρουν πολλές ουλές μάχης και τραυματισμούς, καθώς είναι οι άνθρωποι που προσπαθήσαμε να τσακίσουμε ψυχολογικά.

Ωστόσο κανείς δεν θέλει να μιλήσει για το τι τους κάναμε και τι ανάγκασαν «Tην Επιστήμη» να αποκαλύψει.

  Γνωρίζαμε ότι η φθίνουσα ανοσία των πλήρως εμβολιασμένων είχε το ίδιο προφίλ με άλλους μέσα στην κοινωνία, όπως η μειοψηφία των ανεμβολίαστων και όμως τους σημάδεψαμε για ειδική δίωξη.

  Βλέπετε είπαμε ότι δεν είχαν «κάνει το σωστό για το ευρύτερο καλό», παραδίδοντας τα σώματά τους και την ιατρική αυτονομία τους στο κράτος.

  Πολλοί από τους λεγόμενους ειδικούς υγείας και πολιτικούς ηγέτες στην Αυστραλία παραδέχθηκαν ότι ο στόχος ήταν να κάνουν σχεδόν αβίωτη τη ζωή για τους ανεμβολίαστους, κάτι που πολλαπλασιάστηκε πολλές φορές από τον συλλογικό όχλο, με τον καυγά να μεταφέρεται στους χώρους εργασίας, στις φιλίες και στις οικογενειακές συγκεντρώσεις.

  Σήμερα, η σκληρή αλήθεια είναι ότι τίποτα από όλα αυτά  δεν ήταν δικαιολογημένο, καθώς διολισθήσαμε γρήγορα από το αίσθημα δικαίου στην απόλυτη βαναυσότητα. 

  Μπορεί να απευθύνουμε το   «κατηγορω» μας στους ηγέτες μας και στους ειδικούς υγείας για την πίεση, αλλά κάθε άτομο μέσα στην κοινωνία πρέπει να καταστεί υπόλογο γιατί έπεσε μέσα μέσα στην καλά τοποθετημένη παγίδα.

 Το κάναμε αυτό παρότι γνωρίζαμε πολύ καλά ότι η αντίθεση σε ζητήματα αρχής είναι ανεκτίμητη όταν πρόκειται για το τι μπαίνει μέσα στα σώματα μας και αφήσαμε τον εαυτό μας να εξαπατηθεί και να πιστέψει οτι το να πάμε σε ένα ακόμα  αναποτελεσματικό λοκντάουν θα  ήταν λάθος των ανεμβολίαστων και όχι λάθος της τοξικής πολιτικής των αναποτελεσματικών εμβολίων.

 Πήραμε ικανοποίηση κάνοντας τους ανεμβολίαστους αποδιοπομπαίους τράγους γιατί μετά από μήνες προκατασκευασμένων λοκντάουν από πολιτικούς ηγέτες τυφλωμένους από την εξουσία, νιώθαμε καλά  έχοντας κάποιον να κατηγορήσουμε και να ρίξουμε στην πυρά.

 Πιστέψαμε ότι είχαμε τη λογική, την αγάπη και την αλήθεια με το μέρος μας, οπότε ήταν εύκολο να ευχηθούμε θάνατο στους ανεμβολίαστους.

 Όσοι από μας γελοιοποιήσαμε  και κοροϊδέψαμε τους μη συμμορφούμενους, το κάναμε επειδή νιώσαμε αμηχανία με το θάρρος και τις αρχές τους και δεν πιστέψαμε ότι οι ανεμβολίαστοι θα  κατάφερναν να μείνουν αλώβητοι και μετατρέψαμε τους αντιρρησίες σε σάκους του μποξ.

 Ο Lambie, ο Carr, ο Chant, ο Andrews, ο McGowan, ο Gunner και το υπόλοιπο καστ εκατοντάδων άλλων σε εξέχοντες ρόλους πρέπει να λογοδοτήσουν για τη δημόσια δυσφήμιση των ανεμβολίαστων και την πυροδότηση των θυμωμένων όχλων στα μέσα  κοινωνικής δικτύωσης.

 Οι όχλοι, οι Ναζί της μάσκας και οι πιστοί ακόλουθοι του εμβολίου έχουν έρθει σε δύσκολη θέση «ποντάροντας» εναντίον των ανεμβολίαστων, γιατί οι υποχρεωτικότητες είχαν μόνο τη δύναμη που τους δώσαμε.

  Δεν ήταν η συμμόρφωση που τερμάτισε την κυριαρχία των μεγάλων φαρμακευτικών, του Μπιλ Γκέιτς και των πολλών οργανώσεων του, και του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ... Ήταν χάρη στους ανθρώπους που προσπαθήσαμε να ντροπιάσουμε να γελοιοποιήσουμε, να κοροϊδέψουμε και να κάνουμε να καταρρεύσουν.

 Πρέπει όλοι να προσπαθήσουμε να βρούμε λίγη εσωτερική ευγνωμοσύνη για τους ανεμβολίαστους, καθώς τσιμπήσαμε το δόλωμα μισώντας τους, γιατί η επιμονή και το θάρρος τους μας έδωσαν το χρόνο να δούμε ότι κάναμε λάθος.

ΣΑΣ ΟΜΙΛΟΎΝ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821

 

Ελληνική Επανάσταση 1821: Οι ήρωες

Η Επανάσταση ξεκίνησε ουσιαστικά τον Φλεβάρη του 1821 στις παραδουνάβιες ηγεμονίες από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη και ενδυναμώθηκε στην Πελοπόννησο τον επόμενο μήνα με την απελευθέρωση της Καλαμάτας (23 Μαρτίου) και την Προκήρυξη των επαναστατημένων Ελλήνων προς την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, ότι ξεσηκώθηκαν για την ελευθερία τους. Και παρά την αποτυχία του Υψηλάντη στη Μολδοβλαχία, η σπίθα της επανάστασης άναψε για τα καλά στην Πελοπόννησο, ένα από τα πιο καθυστερημένα τμήματα του ελληνισμού κι επεκτάθηκε σ’ όλο τον ελλαδικό χώρο.

Η κατάληψη της Τριπολιτσάς τον Σεπτέμβριο του 1821 παγίωσε την επανάσταση και ανέδειξε τη στρατηγική ιδιοφυΐα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Οι επιτυχίες των επαναστατημένων Ελλήνων συνεχίστηκαν στα Δερβενάκια, τη Γραβιά με τον Οδυσσέα Ανδρούτσο, αλλά και στη θάλασσα, όπου διακρίθηκαν ναυμάχοι του επιπέδου ενός Κωνσταντίνου Κανάρη κι ενός Ανδρέα Μιαούλη.

Η αδυναμία των Οθωμανών Τούρκων να καταστείλουν την Επανάσταση οδήγησε στην εμφάνιση των Αιγυπτίων του Ιμπραήμ, που αποτέλεσε τη μεγαλύτερη απειλή για την Επανάσταση, σε συνδυασμό με τις εμφύλιες διαμάχες που είχαν ξεσπάσει μεταξύ των Ελλήνων («η διχόνοια... η δολερή» που λέει και ο εθνικός μας ποιητής στον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν»).

Η πτώση του Μεσολογγίου τον Απρίλιο 1826 αναζωπύρωσε το κίνημα των φιλελλήνων στην Ευρώπη και ο ελληνικός ξεσηκωμός έλαβε διεθνείς διαστάσεις.

ZOMPIES 2023

 

ΣΑΒΑΡΣ ΚΑΡΑΠΕΤΙΑΝ

 

Το πρωινό της 16ης Σεπτεμβρίου 1976 ο 24χρονος Αρμένιος παγκόσμιος πρωταθλητής της τεχνικής κολύμβησης (κολύμβηση με πτερύγιο) Σαβάρς Καραπετιάν έκανε την καθημερινή του προπόνηση με 20 χιλιόμετρα τρέξιμο, παρέα με τον αδερφό του Κάμο, στις όχθες της λίμνης Γιερεβάν. Ξαφνικά, είδε ένα λεωφορείο να χάνει τον έλεγχο και να πέφτει στα παγωμένα νερά της λίμνης. 

Χωρίς να το πολυσκεφτεί, βούτηξε και κολύμπησε μέχρι το λεωφορείο, το οποίο βυθίστηκε σε βάθος περίπου 10 μέτρων, μαζί με τους 92 επιβαίνοντες. Αφού κατάφερε να σπάσει το πίσω παρμπρίζ με τα πόδια του, ο Καραπετιάν άρχισε να κουβαλάει έναν-έναν τους επιβάτες στην επιφάνεια. 

Δεν μπορούσε να διακρίνει ποιον τραβούσε, ούτε να κάνει επιλογή, καθώς η ορατότητα ήταν σχεδόν μηδενική εξαιτίας της λάσπης που αναδυόταν από τον πυθμένα .Ο Κάμο παραλάμβανε τα άτομα που ανέσυρε ο αδερφός του και τους παρείχε τις πρώτες βοήθειες. 

Σε περίπου 15-20 λεπτά ο Καραπετιάν έκανε παραπάνω από 30 βουτιές βγάζοντας αρκετούς ανθρώπους από τη λίμνη, όμως μόνο 20 εξ αυτών κατάφεραν να επιζήσουν. Το σώμα του είχε γεμίσει πληγές από τα θραύσματα γυαλιών, ωστόσο συνέχισε μέχρι που έφθασε τα όρια του.

Στην τελευταία του 

–όπως αποδείχθηκε- βουτιά, ο Καραπετιάν κατέρρευσε και έχασε τις αισθήσεις του. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου παρέμεινε σε κώμα για 46 ημέρες, ενώ διαγνώστηκε με βαριά πνευμονία αλλά και σηψαιμία, καθώς τα νερά της λίμνης ήταν μολυσμένα.

Εν τέλει, ο Καραπετιάν τα κατάφερε και έζησε αλλά δυστυχώς αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την καριέρα του, επειδή μετά από αυτό το συμβάν δεν άντεχε να βρίσκεται κάτω από το νερό.  

Η μοίρα τα έφερε έτσι, ώστε ο πρώην πρωταθλητής να ξαναβρεθεί σε παρόμοια κατάσταση.

Στις 19 Φεβρουαρίου 1985, ο Καραπετιάν έτυχε να βρίσκεται κοντά σε ένα φλεγόμενο κτίριο στην περιοχή Κοτιάκ της Αρμενίας. Παρόλο που δεν ήταν εξοικειωμένος με τη φωτιά αλλά ούτε διέθετε προστατευτικό εξοπλισμό, όρμησε στο κτίριο και άρχισε να απεγκλωβίζει ανθρώπους. Κατάφερε και έσωσε αρκετούς, μέχρι να καταρρεύσει από τα εγκαύματα που υπέστη και τα τοξικά αέρια που είχε εισπνεύσει. Αρχικά, θεωρήθηκε νεκρός, όμως ένας ταξιτζής εντόπισε σφυγμό στο σώμα του και τον μετέφερε στο νοσοκομείο, όπου οι γιατροί έδωσαν μεγάλη μάχη για να τον κρατήσουν στη ζωή.

Ο Καραπετιάν βγήκε νικητής και από αυτή τη μάχη αλλά απέκτησε πολλά προβλήματα υγείας.Στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2014, οι Ρώσοι του έδωσαν την ολυμπιακή φλόγα για δύο φορές, όντας 

ο μοναδικός στην ιστορία που έχει βιώσει τέτοια τιμή. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής στη Μόσχα, η φλόγα έσβησε, με αρκετά media του δυτικού κόσμου να κατακρίνουν τους διοργανωτές, που άφησαν έναν σχεδόν ανήμπορο άνθρωπο να τη μεταφέρει. Μόνο που αποδείχθηκε ότι οι περισσότεροι δεν γνώριζαν για ποιον πρόκειται. Έτσι, οι Ρώσοι «απάντησαν» με το να τον αφήσουν να κρατήσει τον πυρσό και την επόμενη ημέρα !!

Σήμερα, ο 68χρονος πρωταθλητής ζει μια λιτή ζωή στη Μόσχα, όντας ιδιοκτήτης ενός εμπορικού καταστήματος παπουτσιών, την οποία ονόμασε –διόλου τυχαία- «Δεύτερη Αναπνοή». Έκλεισε την καριέρα του ως κάτοχος 11 παγκόσμιων ρεκόρ, 17 φορές πρωταθλητής κόσμου, 13 φορές πρωταθλητής Ευρώπης και 7 φορές πρωταθλητής Σοβιετικής Ένωσης.

Μπορεί να αναγκάστηκε να σταματήσει την τεράστια καριέρα του σε ηλικία μόλις 24 ετών αλλά καμία διάκριση δεν μπορεί να περάσει σε δόξα και αξία το γεγονός ότι πάρα πολλοί άνθρωποι χρωστάνε τη ζωή τους στον Σαβάρς Καραπετιάν, έναν πραγματικό ήρωα. 

Υ.Γ. Στην τελευταία του βουτιά προτού λιποθυμήσει, ο Καραπετιάν είχε αρπάξει καταλάθος μία θέση καθίσματος αντί για άνθρωπο και αργότερα δήλωσε το εξής: «Ήξερα ότι μπορούσα να σώσω μόνο μερικούς, γι’ αυτό φοβόμουν μην κάνω κάποιο λάθος. Θα μπορούσα να είχα σώσει άλλη μια ζωή. 

Αυτή η θέση στοιχειώνει μέχρι και σήμερα τα όνειρα μου».

Με μία λέξη ΗΡΩΑΣ!!!

Πείτε στην οικογένεια μου τους ΑΓΑΠΩ

 Το όνομα του ήταν Alexander Prokhorenko.. 

Ήταν Ρώσος αξιωματικός που είχε ως αποστολή, να ανιχνεύει τις θέσεις των τζιχαντιστών στην Συρία και να δίνει το στίγμα τους στην Ρωσική αεροπορία.. Εξαιτίας της δράσης του η Ρωσική αεροπορία πραγματοποίησε 41 επιδρομές χτυπώντας 146 στόχους τρομοκρατών γύρω από την Παλμύρα..

Στις 17 Μαρτίου 2016, εντοπίστηκε και περικυκλώθηκε από τους τζιχαντιστές.. Όταν του τελείωναν τα πυρομαχικά έδωσε το στίγμα του στην πολεμική αεροπορία με σκοπό να χτυπήσουν επάνω του και να πάρει όσους περισσότερους μπορούσε μαζί του.. 

Ζήτησε μόνο δύο πράγματα, να πεθάνει με ΤΙΜΗ και να μην πέσει στα χέρια των τζιχαντιστών, που θα σκύλευαν το σώμα του και την στολή του, και να πουν στην οικογένεια του ότι τους αγαπάει..

Αξιωματικός: Είμαι σε κίνδυνο, επαναλαμβάνω είμαι σε κίνδυνο..

Κέντρο: παρακαλώ επαναλάβετε και επιβεβαιώστε..

Αξιωματικός: Με έχουν εντοπίσει, μου ρίχνουν από παντού, είμαι στόχος, αίτημα εκκένωσης αμέσως..

Κέντρο: αίτηση εκκένωσης αναγνώρισε..

Αξιωματικός: παρακαλώ επισπεύστε έχω ελάχιστα πυρομαχικά, δεν μπορώ να τους κρατήσω για πάρα πολύ ακόμα, παρακαλώ επίσπευση..

Κέντρο: Επιβεβαιώθηκε, να τους κρατήσετε μακριά, να συνεχίσετε να ανταποδίδετε τα πυρά, πηγαίνετε σε ασφαλή θέση,η εναέρια υποστήριξη είναι σε παρακολούθηση, οι συντεταγμένες..

Αξιωματικός: (δίνει τις συντεταγμένες)..

Κέντρο: επαναλαμβάνει συντεταγμένες ΕπιβεβαιώνειCgu..

Αξιωματικός: επιβεβαιώστε, παρακαλώ επισπεύστε τελειώνουν τα πυρομαχικά με έχουν περικυκλώσει τα καθάρματα..

Κέντρο: 12 λεπτά θα χρειαστούν μέχρι την εκκένωση, να επιστρέψετε σε ασφαλή γραμμή, επαναλαμβάνω επιστροφή σε ασφαλή γραμμή..

Αξιωματικός: είναι κοντά, είμαι περικυκλωμένος, αυτό μπορεί να είναι το τέλος, πείτε στην οικογένειά μου, τους αγαπώ πολύ..

Κέντρο: επιστρέψτε στην πράσινη γραμμή, να συνεχίσετε την ανταπόδοση πυρών, η βοήθεια είναι καθ οδόν και καλύπτετε από αεροπορική υποστήριξη..

Αξιωματικός: αδύνατον είμαι περικυκλωμένος, είναι τόσα πολλά αυτά τα καθάρματα..

Κέντρο: σε 10 λεπτά, να επιστρέψετε στην πράσινη γραμμή..

Αξιωματικός: Δεν μπορώ είναι γύρω μου και με έχουν εγκλωβίσει, παρακαλώ βιαστείτε..

Κέντρο: μετακινηθείτε προς την πράσινη γραμμή, επιστρέψτε στην πράσινη γραμμή..

Αξιωματικός: έφθασαν, διεξάγετε την αεροπορική επιδρομή τώρα παρακαλώ βιαστείτε, αυτό είναι το τέλος, πείτε στην οικογένειά μου ότι εγώ τους αγαπώ και ότι έχασα τη ζωή μου πολεμώντας για την πατρίδα μου..

Κέντρο: δεν είστε στην πράσινη γραμμή..

Αξιωματικός: σας παρακαλώ , είμαι περικυκλωμένος, βρίσκονται εντός, δεν θέλω να με πάρουν και να με διαπομπέυσουν διεξάγετε την αεροπορική επιδρομή, θα διαπομπεύσουν εμένα και την στολή μου.. Θέλω να πεθάνω με αξιοπρέπεια και να πάρω όλα αυτά τα καθάρματα μαζί μου.. Παρακαλώ τελευταία μου επιθυμία, διεξάγετε την αεροπορική επιδρομή, ειδάλλως θα με σκοτώσουν.

Κέντρο: επιβεβαιώστε το αίτημα σας..

Αξιωματικός: αυτοί έξω έξω, αυτό είναι το τέλος διοικητής, ευχαριστώ εσάς, ενημερώστε την οικογένειά μου και τη χώρα μου, τους αγαπώ. Πείτε τους ήμουν γενναίος και αγωνίστηκα μέχρι το τέλος. Παρακαλώ να φροντίσετε την οικογένειά μου, να εκδικηθείτε για το θάνατό μου, διοικητή αντίο, πείτε στην οικογένειά μου τους αγαπώ..

Κέντρο: διαταγή αεροπορικής επιδρομής...

Άγις Φωτόπουλος

Τους ήρωες δεν τους βρίσκεις ποτέ στο σκοτάδι (Αριστοφάνης, 445-386 π.Χ)

R.I.P😭😭😭🙏 

Αγαπητοί συμπατριώτες, 

Ο γιος μου, ο Albert Hovhannisyan, του οποίου η φωτογραφία έχει διαδοθεί σε όλο τον κόσμο αυτές τις μέρες, έγινε αγαπητή σε πολλούς από εσάς και έγινε αθάνατη. Ο πόνος για μένα και την οικογένειά μου είναι ανυπολόγιστος και βάθος. Δεν είχαμε πληροφορίες από αυτόν για μέρες, αλλά πολλοί από εσάς ήσασταν με την οικογένειά μας, στην παρουσία σας, στα λόγια σας, στις προσευχές σας, αλλά ... κάτι άλλο ήταν προκαθορισμένο. Μέσα από τα δάκρυα που πνίγουν το λαιμό μου, θέλω να ρωτήσω ότι σε όλες τις αναμνήσεις σας ο Άλμπερτ παραμένει για πάντα νέος, απείρως αισιόδοξος, εξαιρετικά πατριωτικός, που είχε μεγάλα όνειρα και πολλά να κάνει, του οποίου η μεγαλύτερη αγάπη ήταν η Πατρίδα. Η θλίψη μου είναι βαριά και μεγάλη, αλλά είμαι ακόμη πιο περήφανος που είμαι ο πατέρας ενός πατριωτικού Αρμένιου, ενός πραγματικού ήρωα σήμερα. Συνειδητοποιώ ότι ο Άλμπερτ μου δεν είναι μόνο ο Ήρωάς μου, είναι ο Ήρωας όλων μας, είναι το παράδειγμα του Αρρώνου ήρωα των σημερινών και των μελλοντικών γενεών, που ακολούθησε το μονοπάτι των ηρωικών προγόνων του και έγινε αθάνατος ... Δόξα στους ήρωές μας! 

Artak Hovhannisyan